bir aralık

bazen canım öyle bir burnuma geliyor ki bir ben bir dört duvar biliyor. sabır denen şey keskin sirke bazen, en çok küpüne zarar veriyor. sabırla bekledim bitmek bilmeyen içinde isyanlar barındıran umutsuzlukla hatta dibine kadar mutsuzlukla bekledim. birini değil bir mucizeyi hiç değil. yalnızca yeniden ayağa kalkacağım günü bekledim. bazen pes dedim kendimi saldım boşluğa. içtim ağladım bütün iletişimimi kestim insanlarla. bazen kendimi son gücümle en yukarı ittim. bülbül gibi şakıdım gözlerimin en içiyle güldüm.hatalar yaptım hem de büyüklü küçüklü ama asla pişman olmadım. başımı asla önüme eğmedim. kaçmadım saklanmadım gizlenmedim. dolaylı işlerle işim olmadı açık oldum. köprüyü geçene kadar kime dayı diyeceğimi de bildim ekmeğini yediğim adamı korumasını da. kızdım sövdüm belki ama kimsenin hakkına girmedim. çok içim yandığında derin bir offf çekip ilgili yerlere havale etmedim değil elbette ama saf kötülükle bişey dilemedim. hep derim insan kalbinin ekmeğini yer diye. bugünü unutmak istemedi canım nedense. nedensiz ama çok içten bugün içimdeki sıkıntı. oturdum bir köşeden hala sizi izliyorum. ne adam oldunuz ne buna heves ettiniz. hatalar üstüne yeni hatalar eklediniz. şu an dinliyorum vaktiniz olursa siz de açıp dinleyin ahmet kayadan olmasaydı sonumuz böyle.