aylardır hayatım benim değilmiş hissine kapılıyorum.
ardı arkası kesilmeyen hayal kırıklıkları ve bir sürü hata dolu.

tükeniyorum

çırpınıyorum aslında fakat yeterli değil bunu da biliyorum
yaz okulunun sonlarındayım hatta tam 10 gün sonra ne olacaksa olacak açıkçası.

ancak okul o kadar uzun zamandır aklımda yer etmiyor ki anlatamam

yalnızlık hissiyatı son safhasında.
yalnız mıyım değilim aslında.
Fakat neden böyle hissediyorum?

bir dönem okula bile gitmediğim oldu.
Sınavlara girmediğim.
Temel sebebi ne?
Aşk acısı mı? Vurdumduymazlık mı? Yenilgiyi kabullenmek mi?,
Bilmiyorum.

Hayata yeniden başlamak istiyorum, zamanı geriye almak istiyorum.
Bazı hatalar var ki bin kere yapılır, yaparım biliyorum.
Herkese rağmen yaparım.
Onlar dışında ikinci bir şans tanımak istiyorum kendime.

Neyim kimim amacım ne iyiden iyiye kafam karışık.
Var olanın gerçekten olup olmadığıyla ilgili bile şüphelerim var artık.
Kendimi hep şanslı gördüm ben hep gerçekten sevildiğimi sandım.
En büyük hatam bu sanırım.

Şans denen bir şey yok aslında.
Kader de.
Seçtiğin yol seni bu noktaya getiren. Ve önünde yeni kapılar açılmasına sebep yine sensin.
Şu an bütün kapıları kapatmayı seçtim kendimce.
Tabi ki bunun da sebebini bilmiyorum.

İyiden iyiye keyfim kaçtı inanır mısın.
Bir tek ailem diyorum şükür ki yanımda.
Eylül ve o kapkaranlık 22si yaklaşıyor, özlüyorum.
Bu sene 9. sene.
Hala sıcak hala iç acıtan bir acı.
Ölüm tuhaf şey.

Bunu yazınca bir an duraksadım yazamadım gerisini.
Özlemek ne gereksiz bir duygu.
Keşke var olmasa bizimle birlikte.

Alışmak, özlemek, onu kalbinin en derinliklerinde hissetmek ne gereksiz.
2 adam vardı hayatımda birini kaybettim biri beni kaybetti.

Hala ikisini de özlüyorum.
Zıt kutuplardı aslında. Lakin beslediğim sevgi ikisine de hemen hemen aynıydı.
Bir farkla.
Biri bakiydi sevgisiyle biri elbette ki geçici.
Peki de ne zaman geçer ki?

Birini rüyalarımda gördüğümde günüm aydınlanırken diğerinde neden içime bir bıçak saplanmış gibi oluyor?

İkisi de özlem değil mi?

İkisi de beni bırakıp gitmedi mi?

Ben ikisini de hala sevmiyor muyum?

İkisini de başkalarıyla paylaşmadım mı bu zamana kadar.

İçimi acıtan beni kıskandıran tekrar seviliyor olması mı yoksa hala hayatta olması mı.

öyleyse çok saçma değil mi sevdiğin yaşıyor işte, bir hayatı var.
lakin öyle olmuyor bu gönül işlerinde.

bir kaybettiğinin resimlerine bakmalara doyamazken diğerinin yaşadığını kanıtlayan o resimler can yakıyor.
Canım neden bu ara çok yanıyor